Sonbaharın Gözyaşı

Yapraklar dökülünceNiçin kederleniriz?Oysa gelen Sonbahar'dır,Mevsimlerin tacıdır;Sevincini paylaşırız serinliğinde,Yağmurun serpintisindeKuru yapraklarınSararan gölgelerinde,MutluluklarlaDolup-taşarız..

Belki de düşlerimizdeÖlümü anımsattığındanDuyarız ürperdiğimizi,Yaşantıdan uzaklaştığımızıSıcak güzellikleri yitirdiğimiziÇevremizden kopup ayrıldığımızıSanırız sanırız da;Niçin doğa'nın hırçınlığındaBu canım mevsimle yaşamayız?

Belki de Sonbahar'laBirlikte oluruz toprakta,Ama yüreğimizde aşk varsaÇiçeklendiririz dikeni;Yıllarımızın en güzeliniBırakma hiç kimseye,Boğaziçi'nin eski bahçeleriniDüşleriz dünleri anımsayarak;Dertleniriz bugüne bakarak,Anadolu Hisarı'nın çayırını,Boğaziçi'nin iki yakasınıBetonla donatanlaraİçimizden haykırarakLanetler yağdırırız,Arkasından oturup ağlarız.