Sonbahar Şarkısı

I

Renkler kederlendi,Bulut parçasıNemlendi, tanelendiBir mevsim için..

Dal, ağır ağır esnedi;Yaprak sarardı, zedelendi,“Yeşil” ürperdi, çözüldüGeçmiş günler için..

Gün bölündü, küçüldü;Havuz taştıBahçeye döküldü,Çiçek saksıda öldü;Renksiz bir âlem için..

II

Sükût!Kuru bir çınar yaprağındaAsılı kaldıBütün bir mevsim boyu..Sen ey sevgili!Beraber geçirdiğimizO mes’ut günleri unut!

Gözlerinde nem;Saçlarında rüzgârUzak diyarlardan ses ver.İster bulut;İster sabah rüzgârıKalbimize dolsun;Elverir ki sonbaharAçılan ilk kapımız olsun..