Necdet Evliyagil

Ses Vermeyen Uzaklara

Geçmeyen yalnızlığın acısını,Bitmeyen bir ruhun derinlikleriBeslemişti..

Hiç sönmeyenÜmitlerin, teselliyleDolu vaktini;Bu ömür götürmüştü,Bilinmeyen yerlereSes vermeyen uzaklara..

Sıkıntıyla dolu gecelerSabahları bekledi;Bir yığınHayal kırpıntısınınGülümsediği pencerede.

Temalar