Necdet Evliyagil

Nefes

-I-

Olan oluyor,Gelen geliyor,Kalan kalıyor,Ölen ölüyor,Bir seste,Bir nefeste..

Bir nefesteGeldik dünyaya,Bir nefesteSevdik - beğendik;Terkettik - terkedildik,Bir nefes boyuncaDostla - düşmanla beraberdik.Bir nefesteAğladık - güldük,Bir nefeste öldük.

-II-

Tanrı bileBir can ileOyaladığı kullarını,Cılız bir nefesleAldatıyor - avutuyor,Bir nefesiVerdiği gibiGeri almıyor;Ruhu,Hür mavilikler boyuRahat bırakmıyor.

-III-

UnutulmuşuzHoyratca,KaybolmuşuzSanki karanlıkGökboşluğunca..Yerçekimi de mi bize dargın?Beklediğimiz - istediğimizBiranda:“Haydi gel”, demiyor,GönlünceToprağınaKabul etmiyor.

-IV-

Bir nefes,Bin nefes,Alıp - verdikçe;Huzur içinde sevdikçeVe de sevildikçeSenindir;Güzeldir

Korkunç an gelip de,Ses - soluk kesilinceKederdir - kefendir;Bazan bir avuç toprak üzerindeÇimendir;Bazan da birkaçÇiçekdir..

-V-

SevgilerSevinçler,Ve üzüntüler,Nefes verıldiği anda biter,SevgilerSevinçler,Ve üzüntüler,Sessiz dünya’ya doğruYolculuk başladığında,Seninle beraber gider..

Kuru toprak,Yeşeren toprak olur,Sevinçler ve kederlerTamamen kaybolur.