Masmavi Bir İstanbul

Işık,Işığını yitirdi,Tüm karanlıkÇöktü aydınlıklara;Yaşantı,Yaşamını bitirdi,GölgelerArtık uzanamadıKaldırımlara.

Kaldırımlar,Yoksun kaldılarAydınlıktan;Renkler,Birer birer ürperdiler,Çözüldüler dallardan..Yeşil,Bir kıvrak hareketleSıyrıldı yapraklardan;Ve bir çift gözdeEritti rengini, yeşilini..

Mavi,Dayanamadı hasretine yeşil’in,Gök boşluğunca gerindi,Serpildi denizlere,Güzelliğini geldiBoğaziçi’ne verdi;Ve sarhoş bir bulutun üzerine,Bir kuşak gibi dolandı,Yeşil yemyeşil gözlerin ardında,Mavi, masmavi bir istanbul vardı..

Yere çarpınca tuzla - buz olanBir kırılmaz bardak gibi buğulandı,Bulutlandı İstanbul;Artık ara da yeşille mavi’yi bul.