Kış Düşlemesi

Yapraklar döküldü,Çiçekler,Birer - birerDallarda öldü,Kuşlar da göçtü,Uzaklara gitti diye üzülme.Dökülen yapraklar,Giden kuşlarlaÇiçekler değil,Ömrümüzdür..Sararıp solanYapraklarla beraberKalbimiz de,Gülüşümüz de,Gücünü yitiriyorsa,Enginlere doğru,Kanat çarpıp,Başını alıp gidiyorsa,Soluğumuz da,Yavaş - yavaşTükeniyorsa,Bil ki bir başka dünyaylaBuluşmamız - kucaklaşmamız,Yalnızlığa - sonsuzluğa,Ve renksiz - sessiz,Bir yolculuğaAlışmamız içindirBu derin eziklik..

Kuruyan dalların,Yaşlı çınarlarınVe ağaçlarınÇatırdıyarak yandığı,AlevlereSıcak renkler kattığıBirbirleriyle kucaklaştığı,Bir ocağın karşısında,Düşlerle dolup taşabildin,Yıllar öncesini tutabildin mi? .Soğuk kış gecelerinde,Buğulu camların arkasında,Sokak lâmbalarınınÖlü ışıklarında,Lapa - lapa yağan karın,Sedef pırıltısını,Gözlerinle okyaşabildin mi?Çoçukluk günlerinin,O saf, o temiz düşleriyle,Kederli yüzlereVe aydınlık sabahlaraYaklaşabildin mi?O güzelimMinik ellerinle,Yıllar öncesininÇiçekleri dağılmış bahçelerineUzanabildin mi? .

Geçmiş günlerde yeşerenAnıları hatırlarken,Gözyaşlarınınİçinde mavileşenGülümserken,Bir hıçkırık gibiDüğümlenen,Geride kalanVe unutulan günler de,KaldırımlaraDüşüp eriyen,Kar taneleri gibiSilinip gitmiyor mu?Bütün bir yaşam boyu,Sabırla sarılanBir yumak,Hiç beklemeyen biran’daÇözülüp bitmiyor mu?O güzelim anılarda,Dünya’mızdan,Pamuk ipliği gibiSökülüp, dağalmıyor mu?

Yalnız eriyip silinmeyen,Ölümden evvel de,Sonra da gürleyenBirşey vardır,Nedir biliyor musun?Hiçbir zaman sönmeyen,Ocağın içindekiNar tanesi renkli ateş.Gözün derinliğindeki,Güz yağmuru gibi dinmeyenTükenmeyen bir güneş.