Necdet Evliyagil

Karanlığın Düşündürdüğü

KaranlıkBulutlar sarmış etrafımızı,Gözümüz görmezSesimiz duyulmaz olmuş;Ellerimiz boşlukta kalmışSeçemiyor, tutamıyor eşyayı.

Karanlık,Kapkaranlık odalaraHapsedilmişiz sanki;Ciğerlerimize dolanHava bile karanlık.Zifiri bir dünyadaUnutulmuşuz sanki.

Karanlık,Bulutları dağıtacakRüzgâr mı yokturNedir;Karanlık odalarınKapısını açacak anahtar,Nerdedir?

Temalar