İstanbul Sevgisi

Dünya’yı seven,Dünya’yı gezenDünya’yı görenGözlerimleSeyrediyorum seni,Cânım Boğaziçi’ni..Ve İstanbul’u kucaklayanYedi Tepe’sinin,Sihrini sindiyorumKalbimin derinliklerine;Sindiriyorum daDoyamıyorum;Yerine hiçbir kent’iKoyamıyorum..

Dünya’nın en bakımlı,Dünya’nın en temiz,Dünya’nın en renkliGüzellikleriyle;Senin bakımsız,Senin perişan,Senin ihmâl edilmiş,Senin ezilmişGururunu,Tartıya vuruyorum;Vuruyorum da,Sendeki zarafetiVe sultanlığı,Hiçbirinde bulamıyorum..

Kahredici güzelliklerin,Guruba uzananYeşil gözlerde yansıyor;Yansıyor daŞekilleniyor,Tümden sihirleniyor;Sihirleniyor da;Boğaziçi’nin gri rüzgârlarınıOkşayan nemli gözlerin,SevgilerinEn güzelini,En mavisini,En derininiGetiriyor;Getiriyor daBir tatlı gülücükle,Duygulara açılan kapılardaYaşantımızı sürdürüyor,Sürdürüyor da;Boğaziçi’nden koptuğumuzda,Eriyip - bitiveriyor.

İstanbul’dan uzaklarda,Çok uzaklarda,Sevgiye kapanan yollardaBu tatlı gülücük;Acı, kahrediciBir tebessüm oluyor,Oluyor da;Sanki tuzlu bir sicimleKalbi boğuyor;Sanki paslı bir hançerleKalbi doğruyor.