İstanbul'dan Uzakta

Durdurabiliyor musun zamanı,En güzel anında o bitmeyen öpüşlerde;Yaşatabiliyor musun unutulmayanı,Yürekten bakan o tatlı gülüşlerde..

Okşayabiliyor musun eski anıları,Yılların gerisindeki gibi delice;Hatırlıyabiliyor musun o sakin akşamları,İlk buluşmanın doyumsuz ürkekliğince..

Çağırabiliyor musun sevdiklerini,İstediğin zaman da çok uzaklardan;Paylaşabiliyor musun o güzelim düşlerini,Aralık kalmış gözkapaklarının ardından..

Ağlarken gülebiliyor musun gönlünce,Istanbul’dan uzak o renksiz bahçelerde;Zamanı durdurabilirsen bile ölünce,Aşkı bulabiliyor musun toprağın derinliğinde.(Paris, 1975)

(*) Devlet San’atçımız Sayın Necil Kâzım Akses tarafından beste-lenmiş, Devlet Konservatuvarı programına alınmış, TRT, yabancı radyo ve TV’lerde yayınlanmıştır.