İstanbul'dan Kopunca

Işık takıldıDala,Dal tomurcuklandıBaharla;Işık bırakdıDalı,Dal sarardıVe de ağladıYaprakla..

Çiçek sarıldıGoncaya,GoncaAçıldı - saçıldı;Çiçek öldü,Gonca güldü..

IşıkMavi’de eridi,Gelip Boğaziçi’neSerildi - serpildi;Sevgilinin gözündeYeşerdi - nemlendi,Bir eski anıTazelenmedi..

İstanbul’danAyrılınca - kopunca,Işık ışığını,Mavi mavisini,Yeşil yeşiliniTümden yitirdi - bitirdi;İstanbul özlemi,Martıların gökyüzünüDalga dalga kucaklayan,Beyaz kanatlarındaBile geri dönmedi,Düşler yenilenmedi.