Işık, Rüzgar Ve Toprak

Işıksın,Yoktur senden gizlimiz,KaranlıklarıAydınlığında boğarsın,Cam dersin girersin,Ten dersin iliklerimize kadar işlersin.Yolumuzda, arkamızdasın,Ve bizdan kaçtığın an,Gölgemizin ta yanındasın..

Rüzgârsın,Sisli dağlar tepesinden koparsın,İnersin, yaylalara denizlere.Ruhumuzu derinden sararsın..Bir anda gözlerimize kadar dolarDağıtırsın saçımızın her telini,Dalgalar, fırtınalar yaparsın,İnsafsız bir anındaÇarparsın elini kayalara,Dağları bile deler yıkarsın..Topraksın,Bir büyük canavar gibiSolursun ayaklarımızın altında;Bizden aldığınıSadık bir borçlu gibiGene bize verirsin.Önce seni çiğner ayaklarımız;Gururun zedelendiği için midir, nedir?Sonra, altına girer bütün varlığımız.

Işığı alırsın,Rüzgârla savrulursun;Suya doymazsın.Ve sen bütün canlılar içinBir büyük mezarsın.