Her Yerde Mavi

Hafif karanlık, loşluk;Yağmur kokan rüzgâr..Sisli sonbahar, yârVe sonrasızlık..

Aydınlığında yitirdiğimizYollarında,Rengârenk çiçeklerine terk ettiğimizBahçelerinde, bağlarında,Yapraklar açılıp solsun,İstekler boşalıp – dolsun,Günün ilk ve son ışığına..

Kalbimizdeki kapılar aralansın;Bir daha kapanmamak üzere açılsın.Yollarımıza o her zamanki güzelGökyüzünü baştanbaşaTutuşturan sihirli el,Renkler dağıtsın, renkler..İstenen ve insanıHayata bağlıyan renkler..Ben mavi’yi severimMavi’yi..Ne zaman baksam gökyüzüneBirden ürperiverir içim.Benim içinNe pembe’nin;Ne de güneş batarkenTuruncu’nun önemi vardır.Alı al; moru mor’durGökyüzünün;Ama gene de ben,O cânım dünyamızı,Göğü ve deniziyleHer türlü güzelliğiyleMavi, hem de masmavi görürüm.

Kuru çınar yaprağı sarı,Cennet’in bahçeleri yeşilmiş;Düşünmem öyle uzun boylu,Arzularımız nerde kaldı,Ne oldu, diye..“Renkler ve zevkler”Tartışılırmış – tartışılmazmış,Mavi’den başka renk, ruhuSararmış – sarmazmış;Düşünmem, düşünmem öyle hiçbirisiniBana sevdiğim rengi getirmedi, diyeYolunu kesmem renk ilâhesinin..

Yeter ki renkler deİklimlerle beraber,Bahçemize serpilsinVe “İşte geldim”, desin..Aramam Gökkuşağı’ndakiYedi rengi;Bulutlardaki ahengiÇünkü, bütün renkler deSes gibiRüzgâr gibi,Nar tanesiGül dikeni gibi,Cana yakın ve candan uzaktadır.Bana mavi, hem de masmaviGöründüğü için,Bütün renkler dosttur, arkadaştır.