Eski İstanbul'a Özlem

İstanbul’u arıyor gözlerim.Çocukluğumun,Delikanlı olduğumunYıllarındaki İstanbul’u arıyor;Arıyor da bulamıyor gözlerim..

Boğaziçi’nin puslu sabahlarını,Bir çift yeşil gözünFilizi derinliklerinde seyrettiğim,Bulutlarını, sandallarını, gemileriniVe tüm düşlerini,Bu yeşil gözlerin içerisinde erittiğim,İstanbul’unu arıyor,İstanbul’a özlem duyarak arıyor,Arıyorda bulamıyor gözlerim..İnsanlarınınSevgi ile dolup - taşdığı,Boğaziçi’ndeki eski yalılarınınBetonlaşıp donmadığı,Üç vagonlu Bebek tramvaylarınınRaylarının kaldırılmadığı,Arnavut kaldırımlarınınAsfaltlanmadığı,Ve nihayet;İstiklâl Caddesi’ninKöfte kokmadığı yıllarınınİstanbul’unu arıyor;Arıyor da bulamıyor gözlerim..

İstanbul özlemi,İstanbul’la beraberSürüp gidiyor,Ve hiç bitmiyor;İstanbul’u arayan gözlerdeŞimdi bu cânım şehir,Eski plâklar gibi tekliyor.