En Güzeli Küçükler

Her canlınınKüçüğü güzeldirVe de sevimlidir;Tüm çocuklar daÖyle değil midir?Büyüdükçe yitirdikleriPembelikleridir-gülücükleridir,Başlarına vuran baharlarındaDelikanlılık yıllarında,Yaşarlar bilinçsizliklerini...Bütün umursamazlıklarına karşın daBilmezler-bilemezler,Nasıl yürekten sevildiklerini? ..

Renkli bulutlardanAdım-adım değil,Tepetaklak yuvarlanınca yere;Yakalamak-sarılmak isterlerİlk sevdikleriniAnne, baba ve kardeşlerini...

Zaman zaman daÇocukluk günleriniCıvıl-cıvıl gülücükleriniArarlar, ararlar da;Yaklaştıklarında bulamayınca daOyuncaklarının yitirildiği;Ya da kırıldığı günlerdeki gibiYalnızlıklarını anımsarlar,Kendilerinden kaçarlarVe de ağlarlar...Çocukken ağlamanın daKuşkusuz ayrı bir tadı vardır;Büyüklerdeyse gözyaşıTuzlu, acı ve yakıcıdır;Felaketlere-sıkıntılaraAçılan kapıların ardındadır...