Necdet Evliyagil

Duygularım

İhtiyar dalların verdiği meyve,Yıllarla beslenen en son düşünce;Ve göç başlangıcı dağılan yuva,Hayat aynasında titreyen gece.

Ruh, son tebessümünden yükselen çığlık.Bir masal konağı renksiz inziva;Zamansız çöken yalnızlık duyguya,Ömrü senelerle içmeyen dünya.

Tahayyüle açılan ufuk, duygu,Renkler gölgelerden taşan rahiya;Fecirle saksıda gülen sarmaşık,Bir sükûn peşinde alçalır ruha.

Temalar