Çocuğun Evreni

DÜŞ VE GERÇEK’ten (1978)

ÇOCUKLAR GİBİGÜLEBİLİYOR,AĞLAYABİLİYOR MUSUN?- MUTLUSUN.

Çocuklar güneşi tuttularElleri yanmadı,Kağıttan kayıklarlaOkyanusları aştılar,Tekneleri batmadı..Pembe gülücükleriyleMinicik soluklariyleRenkli düşlerini kovaladılar,Uçurtmaları dallara değilAy-dede’nin kuyruğuna takıldı,Pırıl – pırıl gözleriGök boşluğunda kaldı,Evrenlerini dolduranUçurtmalarını yitirmişlerdi,Ne yapacaklardı?Çocuklar büyüdülerKaranlığı öğrendilerKorkmadılar;Güneşe doğru uzandılarTutamadılar,Ellerinin yandığını anımsamadılar;Okyanuslara koştularSusuz kaldılar, aldırmadılar,İki çıtadanBir parça kağıttan oluşturduklarıUçurtmalarını aradılar,Bulutların arasına dek bulamadılar,Bir köşeye oturup ağladılar.