Çatana

Boğaziçi’nde,Sabahın en erken saatlerindeBir çatana’nın,Kesik kesik soluyanSesiyle uyanmanın;Bu donuk tablo’nun,Sisli aydınlığına uzanmanınVe yaşantıya doyamamanın,Buruk, tatlı anıları,Duygu dünyanızı bırakmaz;Ruhunuzu geçmiş yıllarınTebessümünden başka,Hiçbir ürkek rüzgâr tutamaz..

Çatana’nın,Çat – çatlariyleDüşe dalmanınArtık zamanıdır;Çocukluk günleriyleGelip - giden kovalamaların,Bu puslu derinlik,En güzel bayramıdır..

Çatana’nınDümenine tutunarak,Bir martı’nın kanadındaUzaklara savrulmanın,Ve yavaş yavaş kaybolmanınEzikliği de sarsa kalbinizi,Baharların,Yeşil bakışlı anılarınArtık doyumsuz sabahındasınızdır..

Minik gözleriniz dolarak,Sadık Reis’inKalbinizi hoplatarak,Balığa çıkan şirin çatana’sıRenkli dünya’nızın,Dev bir gemisidir,Yıllar sonra kulaklarınızdaÇat - çat, diye tekleyenVe küçük bir tekne olarakDüşlerinizi süsleyen,Bir eski şarkı’nınSanki bitmesi gibidir..

O artık uzaklarda,Küçülen bir noktadır;Sabah rüzgârlarıTatlı anılarınızla beraber,Eski arkadaşınızı daPeşine takmış kovalamaktadır.Ve bu sihirli tekneSizden birşeyler de kopararak,Karşı sahillerde kaybolmaktadır;Oyuncağını yitirenBir çocuk gibi,Gözleriniz dolmaktadır.