Bulutlarla Yaşamak II

(Fırtına’nın Düşündürdüğü)

Bulutlarla dağıldıParça-parça;Yağmurlar boşaldıDağlara-ovalara,Dereler taştıIrmaklara karıştı;Denizler-göllerÇağıl-çağıl akan,Suların özlemiyle kucaklaştı…

Gökyüzünde birden parlayan,Geniş kavisli halkalarıylaGözlerimizi kamaştıran,Yedi renkli gökkuşağıYağmurun kesildiğini,Fırtananın dindiğini müjdeledi…Yapraklarından arınanÇıplak güz dallarını dolduranSevimli minik serçeler,Cıvıltılarının en güzeliyleYaşantımızı yenilediler…

Bu derin büyülü tablodaNeyi hatırlamak ve anmak?Ya su olup gürül-gürül akmak;Ya da sonbaharlardaRüzgârların uğultusu arasındaBir kuru yaprakla buluşarak,Kaldırımdan-kaldırıma sıçramakVe toprağa karışıp kaybolmak.