Necdet Evliyagil

Boğaziçi'nden Uzakta

BırakmayacaksınEski anıları,BıkmayacaksınRenksiz düşlerden,HatırlayacaksınFilizi bakışları;UnutulmayanO cânım gülüşlerden..

Boğaziçi’ndenUzak bir kent’te,Hamburg’taBir dost topluluktaKadeh - kadehİstanbul’u anacaksın,Çekilen büyük özlemeYürekten yanacaksın;“Eski Yalı” şiiri’ni“Çatana” izleyecek,Hamburg’unÇamur renkli denizini,Kadehler bileTemizleyemiyecek..

Artık avuntu da vermeyecekÇatana’ların çat - çatları;İçinize sinmeyecekMavisini yitirmiş balıkları;

Selâm da göndermeyecekIstanbul’a tümdenYabancı olan bulutları,Gözlerinize gülmeyecekRensburg’un martıları,San Pavülü’deki çılgınlıklarıBir rüzgâr silip götürecek,Istanbul’dan yoksunKuru güncel anıları,Bir gece’nin sonundaUnutulup bitiverecek.

Sülün gibi bir gemiYanaşacak rıhtıma;Belli ki Boğaziçi’nden,Onun büyülü ve ılıkMaviliklerinden süzülüp geçmiş,Istanbul’unHavasıyla - suyuyla,Doyumsuz kıyılarıylaKucak - kucağa gelmiş,Bir sevimli gemiDolduracak limanı,İstanbul kokan bu gemiDerinden derineTazeleyecek sevinçlerinizi.Ve de tüm üzüntülerinizi.

(Hamburg, 1976)

Temalar

Şiirde geçen sözlük kelimeleri