Boğaziçi'nde Sonbahar Düşü

SonbaharlarınSarı, ılık bulutlu güneşiVe nemli gülümseyişi,Bahçelerde, sahillerde,Puslu, sisli tepelerde,Yakıcı olmayan ışınlarıylaİçimizi ürpertirken;Boğaziçi'nde dökülenSavrulan yapraklar,Yollar-kaldırımlar boyunca,Hışırtılı kuruluğunca,Birbirine kenetlenirkenVe sessizce öpüşürken;Yılların ötesindenSeni anımsadım;Vapurlar gözlerden uzaklaşırken,Akşamları iskeleler tenhalaşırkenGeçmiş anıları kucakladım...

SonbaharlardaBulduğum-yitirdiğim;Çılgınca sevdiğim-sevildiğim,Gözlerinin derinliklerindekiFiliziliklerinde eridiğim,En güzel renkli düşleriYakaladığım-paylaştığımSihirli Boğaziçi'ni,Nasıl unutabilirim ki?

Ağaçlardan-dallardanEtrafa saçılan,Adımlarımızı kuşatanEzilmiş yaprakların eşliğinde,Sabahların uykulu sessizliğindeYeniden dünya'ya gelmişçesineBu cennet kıyıları dolaştım;Tüm üzüntülerden arındım.

Maviliklerin-griliklerinDerinliğinde-esintisinde,Beylerbeyi'nin rıhtımında yakaladımÇatanaların-motorların,Çığlık çığlığa balıkçılarınRuhumda yankılananÖzlem duyduğum gürültüsünü;Güneş batarken kıskandımRengârenk bulutlarınKarşı kıyıları uyandıran,Ve yüreğimi dağlayan öpüşünü.