Bir Kalbi Dinleyiniz!

-I-

“Bir kalbi anlatmak için,Bir sükût kafidir.” (*)Sözüne bir karşılık olarak:Sükûtu bozana kâfir mi diyeceğiz?Keşke böyle bir düşüncenin,Ve ruhumuzu gölgeleyen gürültülerin,Tesirinden - sesindenUzaklaşıp - kurtulup,Bu duygumuzuAydınlığa çıkarabilseydik,Ve şöyle deseydik:“Bir kalbi anlatmak için”Bir sükût değil,Bin sükût kâfi değildir…

(*) Racine (Jean) - 1639 – 1699

-II-

Sükût!GürültülerinBelirsiz çerçevesinin,Paslı sınırlarınaDayanıp kalsa da;Kendi sessizliğini bozan inlemelerinArasına gerilip uzansa da,Mahkûmdur gene bin teselli beklemeye;Bir çıkmaz yolun sonunda,Kederle dolupGitmeye,Heder olupSilinmeye..

-III –

Bir çerçeve köşesindeÇarmıh’a çekilmiş gibi varlık,Duyguların kapılarıAz da olsa,Bırakılmadıktan sonraAralık,Sükûta kavuşamazKendi hürlüğünde;Ne de dost seslerinDerinliğindeNe aydınlık,Ne karanlık…

-IV-

AydınlığınKaybolduğu yerdeÜrküntü;RahatlığınSolup - tükendiği düzlükdeGürültü,Bırakın - bırakınBöyle bir yaşamayı,Zavallı bir kâlbi anlatacağız diye,Kendi köşesindeEzilip - büzülen,Bir sükûtu kırmaya;Sönük bir ömreAdamayı..