Muharebe Görmüş Bir Adam Anlatıyor
Muharebede ne ölüm korkusu gelirİnsanın aklınaNe, evi barkı düşünürsünGezin üst kenarın ortasındanArpacığın tepesindenBeğendiğin yerini seçersin hedefinTetiği elin titremeden çekersin
Artık karşındaki sana benzemezO da küçük bir dükkân işletir memleketindeO da karısını severOnun da senin gibiKüçük bir çocuğu varAklına bile gelmezArtık senin yaşaman içinOnun ölmesi lâzımdır.