Lokantadaki Kadın

içip içip bana bakıyorduomuzu üstünden kocasınınsaçlarından ışıklar geçiyorgülüyor etrafında her söyleneneyalnız iri siyah gözlerindegölgesi yer etmişti yalnızlığının

daha görür görmez anladımaşksız beklediğim oydu senelerceuykularım arasında bütün geceılık sesi, kahkahaları çınladı durduyanıp söndü göz kapaklarımdaaydınlıklar içinde beyaz vücudu

bu dünyaya insanlar eş gelirkaranlıkta akan nehirler gibikalpleri birbirinin çağrısını duyarolsa olsa mutluluktan bütün nasibimacerası onunla bana benzeyenlerinbir gün bir tesadüfle karşılaşır, ayrılırlar