Güneş Saati

Darılmışım kendi kendimeArtık hiçbir şey açmaz beniNe kadın, ne şarkılar, ne etrafta manzaraAh, her zaman insanın içi nasılsaDışı da öyle

Saatlerdir elimde değnekDeniz kenarı sazdan bir kahvedeToprağı eşerimSanki Robenson'un adasıOturduğum masa ile iskemle

Vakit ikindiBiri beni geçtiSeni de geçecekBiz seninle sevişemedikSevişemiyeceğiz deGölgeler önümde bir karış ileri gitti

Ağaçlar denize doğru gidiyorDeniz karşı dağlara doğruGittikçe küçülüyor, ufalıyorumOlduğum yerdeNeredeysen uzat elleriniBaşım dönüyor.