Necati Cumalı

Gölge

Ben senin gün ışığındaSaçlarını buğdaylar gibi uzar gördüm.Gökler, denizler gibi bakardımGülen ağlayan gözlerine.

Ben senin ellerininSıcaklığını duydum avuçlarımdaYazlar, kışlar geçti unutamadımBilirdim, küçük kalbinNasıl iyilikle sevgiyle çarparBilirdim neler düşünürsün susunca...

Ah, bir gün bir bulut üstümüze gölge edecekGüzel yüzün, kaybolacak aynalarda sulardaÖyle sönen lâmbalar gibi alacakaranlıktaGelecek önüme razı değilim.

Adını yazıyorum, saçlarını çiziyorumEğilip düşünüyorum boş kâğıtlaraSensin işte, yalnız sensin sevdiğimHer haline ayrı bir şiir söylemeliyim.