Esirgedin Benden

Yüzüne bakmaya doyamazdımDurmadan dolanırdım gözlerinin ardındaEllerini durmadan tutmak isterdimÜrkerdin kuşkuların kalelerinde tutsakEsirgedin benden, hep esirgedin...

Saçlarının samanyolları harman yerleriUzanmak isterdim gözlerim açık yastığındaGöğüslerinin rüzgarlı serin tepeleriKoşmak isterdim solumak terli terliDonardın kollarımda aşktan korkarak

Atlarım vardı güneşten yeleleriDörtnala sürdüm kapına çektimİndirdim yerle bir ettim kaleleriYığdım önüne nem varsa kucak kucakEsirgedin benden, hep esirgedin...

Dünyayı yanyana seninle dolaşmakDenizleri doluyelken aşmak isterdimÇizmek karalamak yeniden yaşamak dizmekKocaman bir sözlükte kelimeleri tek tekEsirgedin benden, hep esirgedin...

Belleğimde çamlıklar dizilir ardardaBir müzenin geçitleri döner dönerimGördüğüm hep gençlik güzellik günlerinAşkımızdan tüm esirgediklerin içinBir duruşun var sanırım ağladın ağlayacak.