Buğdaydan Öğrendim Şiiri

Buğdaydan öğrendim şiiriCanım kara buğdaydanTadı tat binlerce yıldırİyilik cömertlikle alırSofralarda yerini.

Akan sulardan öğrendimKimsesiz çeşmelerden kırdaDuru pınarlardan dağların belenindeDenizden ya da, yazlar kışlar geçerTükenmez bize anlattıkları.

Kır çiçeklerinden öğrendimÜrerler dağ bayır kendiliğindenRenkleriyle kurumlanmadanAyırmadan çobanı beyiSunarlar güzelliklerini.

Köy kahvelerinde öğrendimYağmur, toprak, kadınlar, severekBir ömür sözünü ettikleriNe kıtlıklar kırar umutlarınıNe istekleri biter tükenir.

Çarşıda pazarda öğrendim şiiriKüfürlerinden balıkçıların şoförlerinSaysam ustalarım hep böyle giderAdsız ağaçlar, göğün değişimleriİçgüdüleri kuşların böceklerin...

Nasıl renk renk açarsa kır çiçekleriKayanın dibinden patlarsa kaynakSevince sarhoş olunca bizlerden biriİndirir yumruğunu yırtarsa gömleğiniŞiir yazarım ben de kanımı akıtarak...