Aşkın En Güzel Yönü

Aşkın en güzel yönüBelli bir başı vardır belli bir sonuSakınır bitkiler gibi büyütürüzAçtığını görürüz derken solduğunuDere tepe düz sürdüğümüz tımarlı atlarımızVarır uzun bir kışa girer salar tüyünü.

Aşk iki nokta arası en kısa çizgiOvalarmız tepelerimiz ıssızAyrı basınçlarla karşılaşırızErir yalnızlık yıllarını aysbergleriKarşılıklı akıntılarımızın uğultusudurHavlarımızda dönen dolanan ezgi.

Hep iki nokta arası hep çizgi içeriTen ısısıyla sıcak yataklarımızÇıplak gövdelerimizn uyumu teriUçurduğumuz gökler baş dönmeleriHiç yoktan darılmalar barışmlarımızHer sefer siler baştan boyarız yedi rengi.

Hep çizgi içeri bir uçta sen bir uçta ben-Yaman bir sahra telefoncusu gibidir-Uzar o aşk çizgisi aramızda tel çekerBulur seni beni bilinmez nasıl neredenÖrümcekli kentler kalabalıklar içindenHer köşede yanyana burun burnua getirir

Çizgiyi geçtik mi geçtik, sen yalnız ben yalnızOndan öte ne dargın ne barışıkİki aşk ölüsüyüz salt iki tanıdıkAh, bitti bitti bil ki bitti artıkBinde bir, bir yerde kaşılaşırsakİki ölü gibi- o da belki- selâmlaşırız...