Toprağın İniltisi

Bozkır uzar gider göz aydınlığınızdaBir ağaç bulursanız canla baş üstüBen toprağım, bozkırın anasıBen toprağım, Anadolu’nun yorgun yüzüyümGök ne verdiyse paylaştırdım sizeKırış kırış oldu her bir yönüm.Av avlar keklik tutarlardı çağlar boyuKekliğin anavatanı benimBenim kirazın kaysının toprağıKökün yaprağı tutanı benim.Meşelikler uzar giderdi dört bir yönümdeYeşil cıvıltılar örterdi üstümüKucak kucak açılırdım insanlarıma…Sırtımda izleri var Eti kağnılarınınFrig’in Roma’nın ağır ayak gölgeleriKötülükleri bir yanaSavaşlarla kana buladılar beniEn sonunda onlar gitti ben kaldım…Hergün bir yeşilim uçtu gökyüzüneÇelme taktılar dört bir yönümdenHiç üzerlerine varmadımCanın sağ olsun, dedim hepsine.Selçuk’u iyi tanırımToprağı bileyeceklerine kılıçlarını biledilerGeldi Batı’dan Allah’ın belâsıHaçlı seferleri, dedilerOlan bana, bana olduGökekin gibi biçildimHer yanım kara yazı.Vur babam vur, sağıma solumaYeşil gafletlerinde ıslıkSonra Osmanlı, sonra sizBakın dört bir yönünüzeBeni ne hale getirdiniz…Yine de ben toprağımElleyin belleyinNeyim kaldıysa sizinYeter ki birbirinizi sevin

-Boşluğa Takılan Ses-