Kör Döğüşü

Bilmem ne ister insanlar insanlardan,Yer cömert, ağaç cömert.Gök alabildiğine kerem saçarken üstümüzeKin besler, darılır, kırılırız birbirimize.

Bu sille, bu tekme, bu tokat neden;Akşam azığı gibi başucumuzda.Hayat bir parça kar gibi erir gider;Avucumuzda.

Bilmem ne ister insanlar insanlardan,Koyuna otu çok görürler, keçiye çalıyı;Ahmet'e takarlar Ali'yi.

Neden bu gözyaşları neden?Aşka, hülyaya yabancı gözlerde,Ağaçlarımız yapraklarını döker,Çiçek açacak yerde?

“Sere Serpe”, İstanbul 1955