Bizim Şiir

Bir cefa toprağı oldukHer yağmurun seli bizimBahar vakti bahçelerinKuru kalmış dalı bizim

Dünya kaldı berbatlaraÇıktılar hep üst katlaraBu kavganın feryatlaraTerkedilmiş teli bizim

Sonu yok dünya yasınınKuluyuz nân kavgasınınSofra erkan başkasınınEşiklerin çulu bizim

Peşinde hayat göçününMestiyiz dünya hiçininŞu dağdaki kel keçininUzayacak kılı bizim