Yabanıl Ölüm

bir dorukta kar kurduyumgörülmüs mü dagın pes ettigiben onun yurduyum o benim onurumbana kar yagarken vurdular onusu bassa bogardı ama insan bastııssız bir gecede apansızkırmasın diye bir postal kapımıbir mekan buldum kendime kapısızacı bana ben daga yaslanmısımgöklerle ülfetim kaviuslanmısın kanlı dereye bes kez inincenagmesi ne hos mesteyler benicaddeleriniz somurtkan dev mezar apartmanlarınızehlilerinizi evlere mahpus etmissinizmotosikletli gerillalarınız ojeli teröristlerinizevcillestiremedikleriniz mahpushanelerde seyipbak sehrin ısıkları ipiliyor uzaktazeynis’in gözleri gibi fersiz donukgözyası çelik yelegimi kalbura çevirdiben gidende lo zeynis sana konukgözlerim. gözlerimin fen sönüyorçam kokusu savruluyor burnumaiste kanım karın dudaklarındapostalları yok amatepemde yırtıcı kuslar dönüyorkabzasından kavrayıp çekilmiyorbu can, bir hançer gibi kınındanbre, ölmek öldürmek gibi olmuyor1986