Nuveyba

Öfkemin hançerine su ver senkalkalım bir seher vakti Nuveybaişgal edilmiş topraklarımız üstünegüneş doğmadan önce

hertaşın dibine bir yıldız gömmüşlerşu denizden hala kırbaç sesi geliratlıları en son ne zaman görmüştün Nuveybane zaman öpmüştün ayağını Selahaddin’in

kol kırılır yen içinde kalıryabaş koparsa Nuveybabu gövde bir düşerse yere yakantutar dağları, atom santrallerini

yeryüzünü ve umutları sel alırgeriye andın, aşkın ve adın kaldıandını çocuklar içti Nuveybaaşkın yüreklere düştüadın cellatların kirli elindeFilistin askısına dönüştü

kan akacak bu topraklarda kankendileri benimkinidemirden atları seninkini icecekbircan düşecek toprağa

Sabrabir can kalkacak.

Ramallah’ta tarlalara çocuk ektik Nuveybataşlarıyla ebabiller dönüştü tomurcuğagüz ekinidir bilirsin verirse Mevlayüreklerin buz kestiği bir mevsimin ardından

her bir çiçek kesebilir çocuğasihirbazın çırağını hatırlarsın Nuveybao hendekte hala tüter annelerin şarkısıo gün bu gün hala utanır güneşadın ateş, andın ateş, aşkın ateş.