Haki Zamanlar

bu zeytuni, bu mecbur edildiğimöylesine aşufte bir hayatıçıkarttım gözümdençektirdiğim resimleri, cop izlerini...koynuma iki yılan gibi sokulan o yıllarhayatımın hava parasıydı, ödedimkonuş dediler konuştum, sustum sus dedilerbana hainliğin yakıştığını söyledilergereği gibi oynadım verilen tüm rolleriyuhalandım ve alkışlandım, ama şimdisöndü sahne ışıklarıardımda kötü bir isimdostlar,sessizce terkediyorum burayıbir haki zamanın sır tutanağıbu belgeyi bırakıyorum geleceğekafesler içinde kafesleriniltiye dönüşen ninniler var şimdi içimdebir ihtilal gibi yayılıyor acıgeçmişimegeleceğimekalbimle aramdaki o girilmez vadiyeben bir yasak işledim sorgum yapıldısuçsuzum dedim, ama değildim:imrenerek bakmışım uçan bir kuşakatilini emziren bir ananın acısı bendekibir seyyahım ki ölümümü sırtımda taşıyorumsanki yaşıyorum bu minval üzrebir gün bana darağacı olacakbu söğüdü sulamak zorunda kalışımçaresizliğim!çaresizliğim! kendimi vuracak bir kıyı bulursambiraz daha kahır yüklenirimsokaklara çıkmam ne de balkonlaraçekilirim gönlümün sıkıyönetimi olmayan diyarına.