Güneşimi Vurdular

dalgalar sırılsıklam, dökülmüş elleri kollarıyorgun argın, güneşi kıyıya sürüklüyorlarkıran kırana vuruşuyor hüzün mavisi ışıklarııskalayan tüm kurşunlar onda karar kıldılarçoktan gelmiş olmalıydı göğün ak kanatlılarıbeni alıp götürmedi, neden bu sabah sularsahi,unutmuşum,güneşimi vurdular

denize düşerken gördüm aldırmıyordu insanlarbulutların arasından yuvarlandı koyaönce burna çarptı çığlık çığlığa kayalıklarsonra can havliyle devrildi suyaah…bayram etti cümle balıklarama bir gariplik var, hiç ağlamazdı kuşlarsahi,unutmuşum,güneşimi vurdular

ışıktan öpücük konduruyor sahile sularellerim hatırassı, güneş bulaşıığı ellerimabdest organlarımda hâlâ izi varşafağın bitmesini boşuna beklemişimgözlerime ne oldu, neden bir tuhaf oldularsahi,unutmuşum,güneşimi vurdular

ne geceler atardım önüne, hepsini de yerdiayrılığı felaket, yanımdayken burnuma tüterdieyvah ki yalnız beni değil yıldızları da kırdılaronlarsız yapamaz, bilirim, hep koynunda yatardıgeç oldu, hâlâ anlayamadım, saati niçin sordular?Sahi,unutmuşum,güneşimi vurdular

tam alır yerinden yemiş kurşunu güneşmelekler her ahından bir cehennem yontarlargüneş ki masum kadınların iffetine eşgöklerin maksadı ne ki kırılıyor gerdanlarneden beni okşayan melekler uykudalarsahi,unutmuşum,güneşimi vurdular.1992-96