Türk Öğretmenlerine

Bazen ölüler yurdu korur, bazı da sağlar;Göz nuru karışmazsa şehadet kanı ağlar.

Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur,Sensin o hazin nûr, o derin nûr, o büyük nûr.

Hoşnutsun, eğilmiş okuyorsun, yazıyorsun;Ey terli alın, ey güneşin öptüğü insan.

Şöhret aramaz, şân aramaz, nâm aramazsın;Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın.

İlmin sesi haykırmaz: ilim şarlatan olmaz,Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz.

Sen yurdunu haykırmayarak gizli seversin,Kalmışsa eğer, ömrümü Tanrı’m sana versin...