L. İçin

(Byron a Öykünerek)

Başkalarının ayaklarına kapanmışkenSenin bakışlarında anımsadığım;Onları okşayıp severkenEski günlerin aşkıyla acılıydım;Bellek denilen güçlü şeytanÖyle canlandırdı ki geçmişi,Yineliyorum durmadan:Sevdiğim bir tek, bir tek kişi!

Alıp gidecek seni eller,Türkücün unutulacak;Sürükleyecek seni hayallerYaban illere, yurdumdan uzak;Bir gemi hızla götürecekBilinmez bir ülkeye beni;Denizde dalgalar yineleyecek:Sevdiğim bir tek, bir tek kişi!

Kendi kargaşasına dalmış dünyaBilmeyecek kimdi sevilen böyle,Nasıl üzüldüğümü anısıylaOnca yıl nasıl acı çektiğimi de;Nereye gidersem gideyimBulmak için eski dinginliği,Fısıldayacak hep yüreğim:Sevdiğim bir tek, bir tek kişi!

(1833)