Dilenci

Kutsal mabet kapısındaAvuç açmıştı sadakasına.Cılız, can çekişen bahtsız sefil,Aç ve susuz... ve ıstırabında.Dilendiği bir tek lokma ekmek,Bakışında canlıydı ıstırap,Biri ise, uzattığı o elineBir taş bastı, çekinmeden, fakat.Ben tıpkı o, yalvardım aşkınaAcı gözyaşlarım ve özlemimle.Ve tıpkı o, en pak duygularımKandırılmış oldu, sonsuza dek, seninle! 1830Çeviren: Melaike Hüseyin