Ode

Bir gün gelip ölümü öğreneceğimden kuşkuluydum!Ölümsüzcesine genç, paltoma sarılmışDüşçü gözlerimi yalnızlığın yıldızınaKaldırırdım.

Birdenbire sen çıktın yolumun üzerineAcı, sen, o baldan da tatlı acı...İçtim dizginsiz ölümün şerbetini son damlasınaKadar.

Diri diri yanıyorum, kıvranarak Nessus gibi.Zehir içmiş yiğit giysili Herkül gibi ya da.Söndüremem ateşimi artık bütün denizlerinSularıyla.

Kendi düşümle, gözyaşlarımla tükeniyorum.Kendi yaktığım ateşle, yalımlarla eriyorum.Dirilir miyim, bir gün parıltılar içinde tıpkıBir Anka gibi?

Yok olup gitsin artık o baş döndüren gözler!Geri dön yüreğime sen ey kederli kayıtsızlık!Sakin sakin ölebileyim diye, ver bana, banaKendimi ver.

Çeviri: Özdemir İNCE