Miguel Hernandez

Halk Rüzgârları Taşıyor Beni

Halk rüzgârları taşıyor beni,halk rüzgârları götürüyorekerek yüreğimi,yayarak sesimi dört bir yana.

Öküzler, sopa görünce,alınlarını büzerleruysal mı uysal:aslanlarsa kafalarını dikipcezalandırırlarkararlı pençeleriyle.

Öküz türünden gelmiyorum ben,aslanlar yatağıbir halktanım,kartallar topluluğundan,boynuzları dimdik, onurluboğalar sürüsündenim.İspanya topraklarındahiç çoğalmıyor boğalar.

Kim demiş boyunduruk vurmayıboğaların boynuna?Var mı kasırgayı önleyebilenboyundurukla, halatla?Hiç görülmüş müdüryıldırımı tutup bir kafese kapatan?

Sizler, yiğit Asturyalılar,çakmaktaşından Basklılar,şen Valensialılar,derin ruhlu Kastilyalılar,toprak gibi işlenmişler,kanat gibi rüzgârlılar;şimşekten Endülüslüler,gitarlar arasında doğupörslerde dövülmüşler,gözyaşı dökerek sel gibi;çavdar soyundan Estremaduralılar,Galiçyalılar, yağmurdan, dinginlikten,taş gibi Katalonyalılar,soylu Aragonlar,dinamitten MursiyalılarLeonlular, Navarrolular, açlığınustaları, baltanın, terin,maden ocaklarının efendileri,kralları ekip biçmenin,kökler arasında, çalımlıkökler gibi giden insanlaryaşamdan ölüme,hiçlikten hiçliğe doğru;size boyunduruk vurmayıistiyor kötü ot adamları,ama siz onların omuzlarındakıracaksınız o boyundurukları!Tanyerini gösteriyorÖküzlerin alacakaranlığı.

Ahır korkusuyla, sünepeliklegiyimli öküzler ölecek:kartallar, aslanlar, boğalarkibirden ölecek,ama arkalarındaki gökdeğişmeyecek, son bulmayacak.

Öküzlerin can çekişmesiufacık bir yüzü gösterir,yiğit bir hayvanın can çekişmesiysedaha genişletir dünyayı.

Ölürsem başım dimdiköleyim benÖlü, bin kez ölü,ağzım ayrıkotuna karşı,dişlerimi sımsıkı tutupve çenemi kararlı, dimdik.

Şarkılarla bekliyorum ölümü,ötüşen bülbüller vartüfekler üzerindetam ortasında savaşın.

Çeviren: Sait MADEN

Temalar