Masal

Çocuktum her şeyi anladığımı sanıyordumSonra büyüdümBombaların ve bankaların dağlardan ve ırmaklardanFazla olduğunu gördümBahçıvanlar generallerdenMenekşeler mermilerden daha azdıYenilmişti dünyaDuanın özgürleştiren rüzgarı çekilmişti yüzlerdenİnsanlar doğa değil yönetmelik kokuyorduNükleer artıklar ve çok uluslu yalanlarlaKirlenmişti yüzümüzTeknolojinin o yok ediciO gri gölgesi düşmüştü yüzlereYenilmişti yüzümüzVe görüntü aynıydı bütün aynalardaHerşey çok açıktıHerkes kimsesizHerkes birşeyin yoksuluyduHepimiz aynı anda yenilmiştikVe şarkılarımız kederliydiYanlış bir zamanda mı yaşıyordumÇekip gitsemi idimNe yanlış bir zamanda yaşıyordumNe de çekip gidecek bir yer vardıHeryer aynıydı, kaldımSürekli çağıran ve ayırım yapmayan toprakNasıl olsa beni de çağıracaktıMasal dünyanın bittiği yerde başlarBiliyorum eski zamanlarda değiliz artıkVe masallar böyle anlatılmazBiliyorum ben hiç masal yazmazdımDünya sisteminin hepimize anlattığı masalKötü olmasa bu kadarBiliyorum bir karınca türküsündenDaha hafif olacak sesimBiliyorum insanların birbirine olanYabancılığı büyüyecek dünya küçüldükçeBiliyorum telefonlar oldukçaİnsanlar birbirini görmeyecekBiliyorum birbirimizi hiç görmeden öleceğizHer şey için tek şey diliyorumAllahın gülleri yakamızı bırakmasın