Mevlâna İdris Zengin

Çocuklar Ve Trafik Lambaları

Şehirde sonbahar sokaklarda çocukKimi üç yaşında kimi beşKağıttan mendil satıyor gibilerAma değilPara istiyor gibilerHayır değilHep aç gibilerO bile değilGece neredeydiler rüya gördüler miEn son ne yediler bilmek istemezsinizHem sizin işiniz var öyle değil miToplantı başlamak üzere ve daha trafiktesinizBu hep böyle yıllardır ve böyle kalmayı sürdürecekSiz bir süre sonra çekip gittiğinizde deTrafik ve toplantılar devam edecek

Ama çocuklar biraz farklıGözlerine biraz derinden baktığımdaEksilen şeyler görüyorum büyük şeylerAma sadece bu değilVaril bombaları değil sadeceKayıp babalar değilDünyada geriye doğruİnsanlığın biriktirdiği her şeyden birazBiraz dedimse çok fazla çünkü ölçemiyorumArtık olmayan şehirlerindeArtık olmayan anılarKedilerin sesi bahçelerinin kirazıÖdev yaparken dalıp ağzına aldıkları kurşun kalemArtık ödev yok kalem yok heryer kurşunHer şey yıkık ve delik deşik zaman bileGören var mı şimdiÇocuğun bir sınıfta kalkan parmağınıGören var mıBir zamanlar bir ay vardı tam şuradaNereye gitse çocukAy da giderdi orayaAy yok artık gitmek yok çocuk yokNeler var kimse söylemek istemiyorBurası İstanbul orası ŞamBurada çocuklar için sonsuz bir akşamŞekersiz mi artık ŞamYalnız şekersiz değil yalnız bu değilBir halk yalnızdır çocuksuzsa sokaklar

Siz hızla giderken hani birden duruyorsunuz ya kırmızıdaO sırada birkaç küçük can yaklaşıyor camınızaArabayı kilitleyip kendinizi müziğe verdiğiniz o anBir şey kırılıyor camda ama cam değil panik yokHasar yok kaskonuz bozulmadıHer trafik lambasının önünde gözleri ışıklardaYaklaşmak için araba camlarınaSize yaklaşmak için kalbinize yaklaşmak içinÖğrenmişler nerden öğrenmişlerse duracağınızıDaha üç yaşında gelecek bilgisiKayıp ve bombalanmış geçmişin yanı başındaGiden yeşil duran kırmızıGözleri birşeylerden kıpkırmızıÇocuklar çocuklar çocuklarTrafikte yeni bir kural görünümüKim bilir belki yeni bir haberciNe e-mail atabilir ne tweetAncak kendisini atıyor okuyabilenin önüneSiyah ve siyah gözleriyleHer kırmızıda tekrarlanan bir cümleBen buradayım Şam buradaBen buradayım Hama Halep buradaBen buradayım insan nerede

Ve çocuklar geldilerGelmiş bulundular geniş zamanlı küçük adımlarıylaGelmeyi sürdürüyorlar her kırmızı ışık yandığındaGelenler buradaGelmeyenler orada değil orada orası yok artıkGelmeyenler iyi bildiğiniz başka bir yerde

Ne oldu Ortadoğu'daKuşlar sustu misketler dağıldı sokaklar yokSıcak ekmek kokusu ve nisanda bazı çiçeklerGölgesi yok muydu çimlerde mutlu bir kuzununBir şarkı uçmaz mıydı mavi beyaz bir evin bahçesinde sevinçle

Geri dönülemeyen bir zamanın içinde kaldıGeri dönülemeyen bir şarkıBüyük sessizliğimizin sonu yokNe oldu ki anneler ve çocuklarYa toprakta sessiz ya da acı içinde kaldıYaşananları petrolle mi açıklayacaksınızBarbarların dijital kalbiyle miKalp mi dedim hadi gülelimTabii böyle birşey hâlâ mümkünse

Geçelim bunları geçelimSoğuk birşey içelimUsta bize dört gazozBiri bana biri şu çocuğaİkisi de gözlerine şu çocuğunSonra dört gazoz daha getir soğuk olsunBiri çocuğun eski sokağınaBiri arkadaşı Mahmut içinBiri üzerine son yağan yağmuraBiri de gelecekteki bir pazartesi içinSonra benim bu bitmeyen gazozumu götür dök Boğaz'aEge'yi geçsin Akdeniz'i geçsinVarıp bu çocuğun kıyılarına bir şey desin çocukça

Yeşil yandıKimse kalmadı lambanın dibindeÇocuktan başkaAllahtan başka

Temalar