Susmak Bir Cüsse İşi

Anladım ki susmak bir cüsse işi…Derin denizlerin işi…Serin sular en hafif rüzgârları bile coşturabiliyorDerin denizleri ise ancak derin sevdalar…

Derin denizlerin sükutu büyüler beniİçimi bir heybet hissi kaplarBenliğimi hasret duyguları istila ederKalbim ürperlerle dolarDalgalı denizler, durgun mavi denizler kadar heybetli gelmez banaGöklerin suskunlugu da öyleGök gürlemeleri, mavi derinliklerin heybetini siler diye düşünmüşümdür hepSükut her zaman daha manalı, daha derindir

Kalbe sözden çok sükuttan manalar akarİnsan evrendeki sükutu anlayabilseydi, kim bilir belki de söz olmayacaktıİnsanlar sükutun dilinden anlayacak, derin ve manalı bakışlarla konusacaklardıVe ses, sükutun heybetini bozamayacaktıKonuştuğum zamanlar hep acze düşmüşümdür de ondan kelama sarılmışımdırEvrendeki her varlıkta sükutu bir süs, bir hikmet olarak algılamışımdırSözü ise ancak bir zaruret

Hep derin denizler kadar heybetli bir sükut dinledim ondanSanki durgun ve derin bir ummanın kıyısına varmıştımDerinliklerinde gönül ve hikmet incilerinin gülümsediği bir deniz bulmuştumHayatın hiç bir kasırgası, hadiselerin hiç bir fırtınası onu dalgalandıramıyorduO denize imrendiğim an, gözlerim şu mısralara takılmıştı:

Gittim, gittim, denizin sınır yerine vardımHalin bana da geçsin! diye ona yalvardımBir çılgın vesvesede içim didiklense de,Olaydım o cüssede, O’nun gibi susardım

Gercekten de öyle olmustu Sonsuza götüren bir denizin kıyısına varmıştımO zaman anladım ki, susmak bir cüsse işi Derin denizlerin işiSığ suları en hafif rüzgarlar bile coşturabiliyorDerin denizleri ise ancak derin sevdalarAnladım ki, derin ve esrarengiz olan her sey susuyorAnladım ki susan her şey derin ve heybetli…