Yüzüme Bakan Deliler

Sokaklardan deliler geçtiOmuzlarına lâme yıldızlar takmışlardıGöğüslerindeki düğmeler doreGarip madalyonlar iri tesbihlerKehribar kibrit kutuları tabakalarSokaklardan deliler geçtiIşıkta parlayan nesneler geçtiDürülmüş bükülmüş gazeteleriPüro gibi ağızlarına takmışlardıBronz büstün önüne ulaşıncaLüküs cigaralarını yakmışlardıKöylerin kasabaların ve şehirlerinHerkesin delileri bir örnekKılıklarına kıyafet olmuşNe varsa palto ceket hep üniformaAnlamsız derinlikler içeren yüzleriyleDönüp dönüp yüzümüze bakmışlardıO gözleri hiç titremeyen ahbaplarGöğüs kapıları kaygılara kapalıDeliler, tenleri hiç buruşmayan komşularSokaklardan deliler geçtiYanlarında tereddütsüz sallanan ellerininLâstikten çekiciyle bir ömür boyuBakışlarını çivileyip çakmışlardıCepleri dolapları gardroplarıDopdolu kutularla ahşap ve kartonOradan toprağa bir sır bırakmışlardıSokaklardan deliler geçtiSonra bir yağmur alıp götürdü korkularınıEridi renkler sırmalar üniformalarKüçük renkli gölcüklere kaldı sokaklarDelilerse hâlâ işin keyfindeSokaklarda su olmuş akmışlardı