Yurdumuz Taşra

Beynimizin kurdunu öldürmek içinAnam, karlı pekmez yedirirdi her yazO zaman daha küçük beyaz dişlerimizAlır başını giderdi ağzımızdanBense neyi hatırlasam ondan utanıyorumKızlardan, komşunun tavuğundan, kerpiçduvardanFaytoncu Alo Dayının atından bile

Mahalle camisine alışıyorum ardındanBoynuma asılı torbada elifbe cüzüOkuyorum Ebced'i en gizemli dua yerineŞeytan uzanamıyor artık boynumun kavaklarına

Eksilen birşeyler vardı bazı yerlerimdeKendime kelimeler ekleyip artırdıkçaYitip gidiyorum dökülen esvaplarımın içindeO ağlamaklı yüreğimi göremiyordu kimseOysa avuçlarımda taşıdığım buzYetiştirdi karnımdaki yangını söndürmeyeYurdum, kehribar renkli toprağım, taşramBenim ağustos sıcağında üşüyen tarafımHüzünlü bir tebessümden başka ne verdin bana