Sonradan Görmek

Eskidenbir adamınince olan yüzüsonradan toparlak-laşırsa bilelim/mi/kiacımasızlık daha çokyakışır böylelerineCebini değil keşke, insanınzihnini zengin eden bir meslekedinmiş olsaydım, diyorumsözlük yazarı mı olsaydımkelime oyuncakçısı mı yoksakurşun harfler döken bir dökümhanedekörükçü olmak da yeterdi belkisırtı, evlerin çatısına benzeyenkoyu mavi bir kamyonagazeteleri istifleyen muavinde olabilirdimİncecik incecik bir güneşvursa penceremden içeriperdenin kenarında biliyorumossaat gülümseyecek yüzümIlık bir lodos ya dayakalayıp geçse ucunu kasketiminalnım yeniden ışıklanacakben, sonradan görme arkadaşınhem rüzgara hem güneşe gülümsüyorumYüzüne bakıp kimseyiyargılamamalı bir dahaşişman yatıp da insanzayıf kalkabilir sabaha