Metin Önal Mengüşoğlu

Simsar

Bir ellerinde anahtarve kelepçe diğer ellerindeher çağınmaneviyat simsarlarıgeçtiler peştemallarındakaranlık şakırtılarve kırpılmamış sakallarından sızankirli sularlaBense bir köşede mahcupgüzelliğimden utandım

Onlarsa geçirdiler günlerinitapınaklarla hamamlar arasındaöyle teyellemiştiler kendileriniinişlere yokuşlara uygun adımgören kalabalık sansın diyebirde en ağır gül yağıkokmaz mı koltuk altları

Bense, aman yarabbi, ne kadar sadeydimAllahın bir garip mü'mini

Hiç intikam duygusu taşımaz, evetkimseyi de sevmez amasimsar, bir gözüyle örneğin baksa kitababir gözü oanın mahrem yerindeayağında en sesli takunyalarsuratı pırıl pırıl yıkanmaktanneye gerek,kir bağlasada kalbin etrafı

Bense kopmuş düğmesini dikerim gömleğiminikindiye çok var daha