Ortayaş

Elli yaşındayım ne uzun zamanKaşlarım döküldü bıyığım beyazKim der ki geçmişi kurcalamadanAtılan hiçbir ok menzili bulmaz

Birkaç kasabadan birkaç şehirdenSesler, çığlıklar ve renkler topladımSayılar çıldırdı büyüdüm birdenKitap kapağına yazıldı adım

Günlerce trenler yürüdü, gittimPerdenin arkası sürekli sarıBeni kimler sevdi, kime aittimKalbim neden böyle hafif, uçarı

Elli yaşındayım bilincim açıkAnladıkça inançlarım artıyorKim ki zihni örtük, kalbi dolaşıkÖmrü kırık teraziyle tartıyor