Yarındaki Dünler

Bu anıları ayıplamayınBu anılar İstanbul anısıAskerlik mapusane kimsesizlikAşk anısı bunlar borç harç anısı

O söyledi genelevde bir dostum var

Hayat usla kavranamaz demiş HeideggerHa babamın kuru keliHa Fındıkkıran süitiBitlerle pireler madamlarla müsüler

Ey Kuzguncuklular

Koltuğumda Ferhat’la Şirin, Allah belâmı versinKendimi dar attım Vangel’in meyhanesineÖldürmez süründürür bir rakı içtimÜstü kalsın Vangel bembeyaz cekedimin

Ah bu taş gibi denizde sırça gemiler

Vatandaş, kimi aşk insana yaramıyorKendini sev, sevme demiyorumBirini sev, sevme demiyorumAma vatandaş

Doğuştan olma padişahlar sonradan olma şairler.