Varken

Henüz yaşarken bu efendi umut;Karanlık günlerin aydınlığa döneceği.Sakın tavsama sakın yüksünme;İnsanın yarası sağken iyileşirsağken omuz silkersin bunca engeleergene, ereğine sağken ulaşırsın.

Toprağın bitiminde bir su var, o seni iletecek;yaz tükendi miydi güz sofralarıdağların ardı ovabulanığın sonu duruKüfün altı menevis.Etin, nohutun, zerdalinin tadı;Ergenlik, barışıklık;Özlemler kavuşmalar;Ayışıgı, ishak kusu, aynalıçarşıSen yaşarken!

İbibikler sen yaşarken tüner eriğin dalınaMavilik sen yaşarken o tavanda gezinirSen yaşarken pembeleşir ortancalar.İşte aşkın, hürlüğün, tutsaklığın;Koca beyazlik, gunbasi serinligi;Sen henüz yaşarken, ölmeden önce!Son nefesinde; keşke şöyle yapsaydım! demeAklını başına toplamak elindeydiYüreğini pekiştirmek zaten elinde.

SöyleDiriye, gümraha, düzenliye özenipKötü, viran, bozuğa gücenmez miydin?Güzelle çirkini, yalanla gerçeği tartacak teraziYaşarken elindeydi...İnsan yaşarken varır bir ölmezliğe.